Poema Crioulo Mudjer

Mudjer


Nta pensa ma

É ka sobre kuze

Ki nhos tem ou sabi fazi


É sobre kel

Ki nhós é desdi ki nhós nasi

Y di lá pa li

Foi mutu mas du ki batalhas


Foi tudu ki nhós xinti.

Mutu más ki mundu minti.

Tudu kel ki staba nhós frenti

Y mesmu assim nhós ka

Sukundi denti.


Sima sol na seu.

Mas ki sorriso baxu véu.

Não só nhós ta da a luz

Mas també nhós ta trasi luz.




Mulher 


Eu penso que

não é sobre o que

vocês têm ou sabem fazer.


É sobre o que

vocês são desde a nascença.

E di lá para cá

foi muito mais do que batalhas.


Foi tudo que vocês sentiram.

Muito mais que o mundo mentiu.

Tudo que estava a frente

e mesmo assim não

esconderam os dentes.


Semelhante ao sol no céu.

Mais que o sorriso debaixo do véu.

Não só vocês dão a luz,

mas também vocês trazem a luz.




Nesse poema falo sobre o reconhecimento que as mulheres devem merecer. Que não é sobre a sua utilidade, mas o que são. Saber das suas batalhas, dores, esforços e vitórias. E ter a consciência da luz que a mulher tem e compartilha com o mundo. 

Postar um comentário

Anterior Próxima

نموذج الاتصال